The Queen’s Windsor en Wallingford’s George

Beste vrienden en volgers,

We lagen vannacht te stomen in onze bedjes. Dat kwam door de handdoekenverwarming in de badkamer die niet uit kon. Overigens een van de drie bare neccesities in een Engelse hotelkamer. In elke kamer hoort ook een strijkplank en een victoriaanse electrische ketel , om thee te zetten. Mocht het harnas in de hoek in de weg staan, mag je het zolang op de gang zetten.

Het Beaumont was vroeger een Catholic Boys Boarding School. Er is nu nog een mooi park over, en daarin het oude hoofdgebouw, The White House.

Bij Windsor Castle kunnen we oefenen in het queue-en en met opgeruimd humeur geduld oefenen. We zijn bepaald niet de enigen die vandaag op bezoek zijn. Veel Chinezen en Japanners. De gastheren en –vrouwen leiden alles in goede banen, met meesterlijke tact, en voor iedereen een vriendelijk woord.

 

Op onze audio guide worden we vriendelijk welkom geheten door de Prince of Wales in zijn wat neuzelende Queen’s English. Het kasteel zelf is prachtig. De St George’s Chapel is een gaaf meesterwerk van de laat-gothiek met slanke zuilen die als elegante bomenstammen het elaborate en delicate plafondwerk ondersteunen. St George is trouwens de patroonheilige van de Order of the Garter, die hier kwartier houdt. Charles is zelf ridder, en zijn moeder is de voorzitter van de orde. Niet bekend waar zij haar kouseband tegenwoordig draagt. In haar handtas?

 

Verder is Queen Mary’s Dollhouse erg leuk. Een compleet ingericht miniatuurpaleis, met miniatuur-kroonjuwelen, en een kinderkamer met een geminiaturiseerde miniatuurtrein. Dan komen de de vertrekken van Charles II met flink wat Rubensen van Dijcken en Holbeinen. Overdaad in het kwadraad. St George’s Hall, waar grote banquetten gehouden worden, zoals wanneer een nieuwe ridder van de orde van de kouseband ingehuldigd wordt. Imposant. Hier was ook de grote en verwoestende brand van 1992. Er is niets meer van te zien. Het prachtige eeuwenoude eikenhouten plafond is nog steeds prachtig, alleen niet meer eeuwenoud. Dit alles niet op de foto, want fotograferen mag echt niet.

In de nabijgelegen ontvangstzaal is het kostbare parket gerepareerd door de delen los te maken en simpelweg omgekeerd weer te leggen.  Er is teveel om te zien en teveel om op te schrijven. Overdonderend, en dat is de bedoeling ook.

Buiten kan je op de foto met een guard met berenmuts. Hij beweegt niet, behalve als ie afgelost wordt. Hij haakt achteraan aan de sliert guards die langs zijn hokje marcheert, terwijl de voorste neerstrijkt en bevriest.

 

De bedoeling voor ons is om neer te strijken in Henley-on-Thames. We hebben echter niet gerekend op de regatta,die dit weekend plaatsgrijpt. We moeten ons met de auto een weg banen door de menigte feestgangers met gestreepte colberts en strooien hoeden, en dames met bloemetjesjurken. En alles vol qua logeren natuurlijk. Het wordt dus Wallingford (ook On-Thames).

 

The George heeft fijne lauwe ales op tap, kamers met strijkplank en ketel, en lage balken om fijn je hoofd te stoten. Wallingford wordt reeds genoemd in de Magna Charta, dus qua historie zit het ook wel goed.