Hatfield House is een groot Jacobean paleis dat begin 17e eeuw is gebouwd door de eerste Marquess of Salisbury, Robert Cecil.
Naast Hatfield House staat het Old Palace, en dat is plek waar Elizabeth I als meisje gewoond heeft. Het is niet meer compleet, want het is in de Jacobijnse tijd grotendeels afgebroken. Een vleugel mocht blijven staan en dienst doen als stallen voor het nieuwe paleis.
Geen van de paleizen is van binnen te bewonderen vandaag, maar de tuinen maken alles goed. Een bordje bevat humble apologises voor de staat van de topiary, die is stevig onderhanden genomen ter verjonging. Nou kijk maar op de foto's, ze zijn glorious.
Dat er zowiezo oude eiken staan is een wonder. Het landgoed is in The Great War stevig ontbost ten behoeve van hout om loopgraven te bouwen in Frankrijk. Ook is hier het prototype van de eerste tank getest, genaamd Mother. Als dank hiervoor (en de nodige gesneuvelde zonen van de marquess) schonk Churchill die toen minster van Oorlog was een Mark IV tank voor display op het landgoed. Er staat nu wel een tank, maar dat is weer een moderne replica, Edwin genaamd. De oude begon nogal door te roesten en staat nu in een museum.
Na Hatfield House wachten nog even bij de 12-eeuwse Parish Church van Hatfield. Om 14:00 uur is hij open voor bezoek volgens het keurige bordje. We babbelen wat met een ouder echtpaar dat ook te wachten staat. Ze zijn hier indertijd getrouwd, in 1962. De trein vanuit Hatfield is in een halfuurtje in hartje Londen. Ideaal voor de Londense comuter. Vandaar dat de huizen hier aan de prijs zijn. Als we vertellen dat Hans als jongetje in Hendon heeft gewoond, toevallig ook in 1962, is de boodschap dat de huizen daar tegenwoordig wel voor een miljoen weggaan. Om kwart over is het wel duidelijk dat de parson een lang uiltje te knappen heeft, en gaan we maar weer op weg.
Omdat we toch in de beurt zijn, gaan we even kijken in Hendon. Of Hill View House er nog staat. Major Tom Tom raakt wel een beetje in de war van alle Albert Roads in de buurt, maar toch lukt het wonderwel. Het huis staat er nog in volle glorie, evenals de bungalow van de buren waar we vanaf toen erg dik mee waren. Maar die zijn er niet meer.
De SatNav, zoals Tom hier wordt genoemd stuurt ons vanaf Hendon de North Circular Road op, maar daar steken we toch een stokje voor. De Outer Ring ( de M25) lijkt ons een stuk sneller. Londen is berucht voor road congestions, vooral met de spits.
Bij Dartford Crossing gaan we de Theems over. Een enorme hoge brug, waar de theeclipper Cutty Sark met alle rondhouten opgetuigd onderdoor zou kunnen zeilen. Iedereen wordt op de foto gezet, en we kunnen straks online de tol betalen. Gemak dient de mens. In St Albans Cathedral hebben we bij een creditcard-booth onze donatie gedaan.
Chatham is hier vlakbij. Hier viel de Ruyter indertijd de Engelsen op hun eigen rivier aan, en ruineerde de Engelse vloot. Engeland zit vol historie, en de historie wordt gekoesterd.
We komen terecht in het Hadlow Manor Hotel, alvast een stuk richting Dover. We zitten in de bar achter een pint of Guinness (my Goodness) cq witte wijn (oh la la ) en Eastenders op de tellie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten