Leeds Castle staat in het Domesday book van 1086 genoemd als Esledes
(zoiets als hillside in het Saxische dialect). Dat is verbasterd tot Leeds.
Wellicht omdat er elders in Engeland ook een stad Leeds bestaat. Wat daar dan
weer de ethymologie van is, mag de lezer zelf googelen. Van zelfs de kleinste
dorpjes, zoals Hadlow waar we logeren, is er een uitgebreide beschrijving te
vinden.
Leeds Castle heeft een roerige geschiedenis, zij het niet een heel
geweldadige. Het is ontelbare keren verbouwd, half afgebroken, weer opgebouwd,
afgebrand, weer gerepareerd en opgeknapt. De gloriette is het oudste stuk en
is in essentie de Normandische burcht. Het hoofdgebouw is neo-Tudor en stamt
uit 1822.
Wie er allemaal gewoond hebben en wie het bezeten heeft, bespaar ik
jullie maar. Enkele namen toch maar: het
was eens in bezit van Henry VIII en Catharine van Aragon, en uiteindelijk is het in 1926 gekocht door lady
Baillie. Die laatste mevrouw had blijkbaar geld teveel en heeft de hele mikmak flink opgeknapt en gerefurbished. Ze heeft het nagelaten aan een trust, en nu mag iedereen genieten van 'the loveliest castle in the world'.
Leeds Castle is inderdaad uitermate geschikt voor een dagje uit. Er is een uitgebreide promenade door het Woodland, een grote waterpartij met watervogels waaronder zwarte zwanen, een prachtige mediterrane tuin (aangelegd door Lady Baillie), en een grappige roofvogel show met Travis de caracara, Mozart de uil, en John de falcon.
Er is ook een serieuze Maze (doolhof) van boxhedge. Na twintig minuten dwalen kom je in het centrum en mag je afdalen in een enge grotto, meteen geheimzinnige watergod.
De Gloriette bevat een aantal erg knusse kamers met mooi uitzicht op de
moat. Je zou er zo in willen trekken.
Morgen is het weer tijd om de Dover Ferry op te zoeken en richting huis te
gaan. Veels te snel! Maar eerst het harnas nog even verplaatsen van de gang naar een hoekje in onze hotelkamer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten